فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ۚ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ ۚ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ(249)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که طالوت (به فرماندهي لشکر بني اسرائيل منصوب شد، و) سپاهيان را با خود بيرون برد،
به آنها گفت: (خداوند، شما را به وسيله يک نهر آب، آزمايش ميکند، آنها (که به هنگام تشنگي،) از
آن بنوشند، از من نيستند، و آنها که جز يک پيمانه با دست خود، بيشتر از آن نخورند، از من هستند)
جز عده کمي، همگي از آن آب نوشيدند. سپس هنگامي که او، و افرادي که با او ايمان آورده بودند،
(و از بوته آزمايش، سالم بهدر آمدند،) از آن نهر گذشتند، (از کمي نفرات خود، ناراحت شدند، و عدهاي)
گفتند: (امروز، ما توانايي مقابله با (*جالوت*) و سپاهيان او را نداريم. ) اما آنها که ميدانستند
خدا را ملاقات خواهند کرد (و به روز رستاخيز، ايمان داشتند) گفتند: (چه بسيار گروههاي کوچکي که
به فرمان خدا، بر گروههاي عظيمي پيروز شدند!) و خداوند، با صابران و استقامتکنندگان) است.
ترجمه آیت الله انصاری
پس زماني که طالوت با سپاهيان [براي جنگ با دشمن از شهر] بيرون رفت، گفت: بي ترديد خدا شما را به وسيله نهر آبي آزمايش مي کند؛ پس هر که [به هنگام تشنگي] از آن [سير] بنوشد، از من نيست و هر که از آن نخورد، از من است، مگر کسي که با دستش کفي آب برگيرد [که او نه از من است و نه مردود از سپاه]. پس جز اندکي از آنان همگي از آن نوشيدند. و زماني که او و کساني که با او ايمان آورده بودند از نهر گذشتند، [گروهي از آنان] گفتند: ما را امروز قدرت مقابله با جالوت و سپاهيانش نيست. ولي کساني که يقين داشتند که ديدارکننده خدايند، گفتند: چه بسا گروه اندکي که به توفيق خدا بر گروه بسياري پيروز شدند، و خدا باشکيبايان است.
ترجمه دکتر فولادوند
و چون طالوت با لشکريان [خود] بيرون شد، گفت: «خداوند شما را به وسيله رودخانهاى خواهد آزمود. پس هر کس از آن بنوشد از [پيروان] من نيست، و هر کس از آن نخورد، قطعاً او از [پيروان] من است، مگر کسى که با دستش کفى برگيرد. پس [همگى] جز اندکى از آنها، از آن نوشيدند. و هنگامى که [طالوت ] با کسانى که همراه وى ايمان آورده بودند، از آن [نهر] گذشتند، گفتند:» امروز ما را ياراى [مقابله با ]جالوت و سپاهيانش نيست. «کسانى که به ديدار خداوند يقين داشتند، گفتند:» بسا گروهى اندک که بر گروهى بسيار، به اذن خدا پيروز شدند، و خداوند با شکيبايان است.
تفسیر نمونه
#246