وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَوَاءَ السَّبِيلِ(22)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که متوجه جانب مدين شد گفت: (اميدوارم پروردگارم مرا به راه راست هدايت کند!)
ترجمه آیت الله انصاری
هنگامي که به سوي مدين روي آورد، گفت: اميد است پروردگارم مرا به راه راست [که انسان را به نتيجه مطلوب مي رساند] راهنمايي کند.
ترجمه دکتر فولادوند
و چون به سوى [شهر] مدين رو نهاد [با خود] گفت: «اميد است پروردگارم مرا به راه راست هدايت کند.»
تفسیر نمونه
#18