وَأَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّىٰ مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَا مُوسَىٰ أَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ ۖ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ(31)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
عصايت را بيفکن!) هنگامي که (عصا را افکند و) ديد همچون ماري با سرعت حرکت ميکند، ترسيد و به
عقب برگشت، و حتي پشت سر خود را نگاه نکرد! ندا آمد: (برگرد و نترس، تو در امان هستي!
ترجمه آیت الله انصاری
و عصايت را بيفکن. پس وقتي آن را ديد که تند و سريع حرکت مي کند، گويا ماري باريک و تيزرو است، پشت کنان گريخت و به پشت سر برنگشت. [ندا آمد:] اي موسي! پيش آي و مترس، بي ترديد تو [از آسيب و گزند آن] در اماني،
ترجمه دکتر فولادوند
و [فرمود:] «عصاى خود را بيفکن.» پس چون ديد آن مِثْل مارى مىجنبد، پشت کرد و برنگشت. «اى موسى، پيش آى و مترس که تو در امانى.»
تفسیر نمونه
#29