وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا ۚ أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا يُجْبَىٰ إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ(57)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آنها گفتند: (ما اگر هدايت را همراه تو پذيرا شويم، ما را از سرزمينمان ميربايند!) آيا ما حرم
امني در اختيار آنها قرار نداديم که ثمرات هر چيزي (از هر شهر و دياري) بسوي آن آورده ميشود؟!
رزقي است از جانب ما، ولي بيشتر آنان نميدانند!
ترجمه آیت الله انصاری
و [مشرکان براي معذور بودن خود در نپذيرفتن هدايت] گفتند: اگر ما همراه تو از هدايت [قرآن] پيروي کنيم [به وسيله مشرکان قلدر عرب] از سرزمينمان [شهر مکه] ربوده خواهيم شد! آيا ما آنان را در حرم امني جاي نداديم که همواره [در همه فصول سال] هر نوع ميوه و محصولي که رزقي از سوي ماست به سوي آن گردآوري مي شود؟ ولي بيشتر آنان معرفت و دانش [نسبت به واقعيات] ندارند.
ترجمه دکتر فولادوند
و گفتند: «اگر با تو از [نورِ] هدايت پيروى کنيم، از سرزمين خود ربوده خواهيم شد.» آيا آنان را در حرمى امن جاى نداديم که محصولات هر چيزى -که رزقى از جانب ماست- به سوى آن سرازير مىشود؟ ولى بيشترشان نمىدانند.
تفسیر نمونه
#56