وَقَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَنْدَادًا ۚ وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ(33)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و مستضعفان به مستکبران ميگويند: (وسوسههاي فريبکارانه شما در شب و روز (مايه گمراهي ما شد)،
هنگامي که به ما دستور ميداديد که به خداوند کافر شويم و همتاياني براي او قرار دهيم!) و آنان
هنگامي که عذاب (الهي) را ميبينند پشيماني خود را پنهان ميکنند (تا بيشتر رسوا نشوند)! و ما غل
و زنجيرها در گردن کافران مي نهيم، آيا جز آنچه عمل ميکردند به آنها جزا داده ميشود؟!
ترجمه آیت الله انصاری
مستضعفان به مستکبران مي گويند: بلکه نيرنگ هاي [پي گير شما در] شب و روز که به ما فرمان مي داديد به خدا کافر شويم و همتاياني براي او قرار دهيم [ما را گمراه کرد]. و هنگامي که عذاب را ببينند، اظهار پشيماني کنند [شايد نجات يابند]. و ما در گردن کافران غل و زنجير مي نهيم؛ آيا جز آنچه را انجام مي دادند جزا داده مي شوند.
ترجمه دکتر فولادوند
و کسانى که زيردست بودند به کسانى که [رياست و] برترى داشتند، مىگويند: «[نه،] بلکه نيرنگ شب و روز [شما بود] آنگاه که ما را وادار مىکرديد که به خدا کافر شويم و براى او همتايانى قرار دهيم.» و هنگامى که عذاب را ببينند پشيمانى خود را آشکار کنند. و در گردنهاى کسانى که کافر شدهاند غُلها مىنهيم؛ آيا جز به سزاى آنچه انجام مىدادند مىرسند؟
تفسیر نمونه
#31