ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا ۖ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ(32)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
سپس اين کتاب (آسماني) را به گروهي از بندگان برگزيده خود به ميراث داديم، (اما) از ميان آنها
عدهاي بر خود ستم کردند، و عدهاي ميانه رو بودند،و گروهي به اذن خدا در نيکيها (از همه) پيشي
گرفتند، و اين، همان فضيلت بزرگ است!
ترجمه آیت الله انصاری
سپس اين کتاب را به کساني از بندگانمان که برگزيديم به ميراث داديم؛ پس برخي از آنان [در ترک عمل به کتاب] ستمکار بر خويش اند، و برخي از آنان ميانه رو، و برخي از آنان به اذن خدا در کارهاي خير [بر ديگران] پيشي مي گيرند، اين است آن فضل بزرگ.
ترجمه دکتر فولادوند
سپس اين کتاب را به آن بندگان خود که [آنان را] برگزيده بوديم، به ميراث داديم؛ پس برخى از آنان بر خود ستمکارند و برخى از ايشان ميانهرو، و برخى از آنان در کارهاى نيک به فرمان خدا پيشگامند؛ و اين خود توفيق بزرگ است.
تفسیر نمونه
#31