وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَا أَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ وَلَٰكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيرًا مِمَّا تَعْمَلُونَ(22)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
شما اگر گناهانتان را مخفي ميکرديد نه بخاطر اين بود که از شهادت گوش و چشمها و پوستهاي تنتان
بيم داشتيد، بلکه شما گمان ميکرديد که خداوند بسياري از اعمالي را که انجام ميدهيد نميداند!
ترجمه آیت الله انصاری
و شما [هنگام ارتکاب گناه در دنيا] از اينکه مبادا گوش و چشم و پوستتان بر ضد شما گواهي دهند، پنهان نمي شديد، بلکه گمان کرديد که خدا بسياري از آنچه را که [در خلوت] مرتکب مي شديد، نمي داند!!
ترجمه دکتر فولادوند
و [شما] از اينکه مبادا گوش و ديدگان و پوستتان بر ضدّ شما گواهى دهند [گناهانتان را] پوشيده نمىداشتيد ليکن گمان داشتيد که خدا بسيارى از آنچه را که مىکنيد نمىداند.
تفسیر نمونه
#19