وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ ۚ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۚ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ(39)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و از آيات او اين است که زمين را خشک (و بيجان) ميبيني، اما هنگامي که آب (باران) بر آن ميفرستيم
به جنبش درميآيد و نمو ميکند، همان کسي که آن را زنده کرد، مردگان را نيز زنده ميکند، او بر هر
چيز تواناست!
ترجمه آیت الله انصاری
و از [ديگر] نشانه هاي او اين است که تو زمين را خشک و بي گياه مي بيني، پس هنگامي که باران بر آن نازل مي کنيم، به شدت به جنبش درآيد و برآيد. بي ترديد کسي که زمين مرده را زنده کرد، يقيناً مردگان را زنده مي کند؛ زيرا او بر هر کاري تواناست.
ترجمه دکتر فولادوند
و از [ديگر] نشانههاى او اين است که تو زمين را فسرده مىبينى و چون باران بر آن فروريزيم به جنبش درآيد و بردمد. آرى، همان کسى که آن را زندگى بخشيد قطعاً زندهکننده مردگان است. در حقيقت، او بر هر چيزى تواناست.
تفسیر نمونه
#37