وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا أَعْجَمِيًّا لَقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آيَاتُهُ ۖ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ ۖ وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى ۚ أُولَٰئِكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ(44)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
هرگاه آن را قرآني عجمي قرار ميداديم حتما ميگفتند: (چرا آياتش روشن نيست؟! قرآن عجمي از پيغمبري
عربي؟!) بگو: (اين (کتاب) براي کساني که ايمان آوردهاند هدايت و درمان است، ولي کساني که ايمان
نميآورند، در گوشهايشان سنگيني است و گويي نابينا هستند و آن را نميبينند، آنها (همچون کساني
هستند که گوئي) از راه دور صدا زده ميشوند!)
ترجمه آیت الله انصاری
و اگر آن را قرآني غير عربي قرار داده بوديم قطعاً مي گفتند: چرا آياتش در نهايت روشني بيان نشده است، آيا [قرآني] غير عربي [و نامفهوم] براي [مردمي] عرب زبان [و فصيح؟!] بگو: اين کتاب براي کساني که ايمان آورده اند، سراسر هدايت و درمان است، و کساني که ايمان نمي آورند در گوششان سنگيني است، و آن [با همه روشني و آشکاري اش] بر آنان پوشيده و نامفهوم است؛ اينانند که [گويي] از جايي دور ندايشان مي دهند.
ترجمه دکتر فولادوند
و اگر [اين کتاب را] قرآنى غير عربى گردانيده بوديم، قطعاً مىگفتند: «چرا آيههاى آن روشن بيان نشده؟ کتابى غير عربى و [مخاطب آن] عرب زبان؟» بگو: «اين [کتاب] براى کسانى که ايمان آوردهاند رهنمود و درمانى است، و کسانى که ايمان نمىآورند در گوشهايشان سنگينى است و قرآن برايشان نامفهوم است، و [گويى] آنان را از جايى دور ندا مىدهند!
تفسیر نمونه
#43