وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَٰذَا لِي وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُجِعْتُ إِلَىٰ رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنَىٰ ۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ(50)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هرگاه او را رحمتي از سوي خود بعد از ناراحتي که به او رسيده بچشانيم ميگويد: (اين بخاطر
شايستگي و استحقاق من بوده، و گمان نميکنم قيامت برپا شود، و (بفرض که قيامتي باشد،) هرگاه بسوي
پروردگارم بازگردانده شوم، براي من نزد او پاداشهاي نيک است. ما کافران را از اعمالي که انجام
دادهاند (بزودي) آگاه خواهيم کرد و از عذاب شديد به آنها ميچشانيم.
ترجمه آیت الله انصاری
و اگر او را از سوي خود پس از آسيبي که به او رسيده خوشي و رفاه بچشانيم قاطعانه مي گويد: اين [خوشي و رفاه] ويژه من است [و به خاطر لياقتم به من رسيده است] و گمان نمي کنم که قيامت برپا شود، و [به فرض برپا شدن] اگر به سوي پروردگارم باز گردانده شوم، براي من نزد او پاداشي نيکوتر خواهد بود! ما يقيناً کساني را که کافر شدند به اعمالي که انجام داده اند، آگاه خواهيم کرد، و قطعاً از عذابي سخت به آنان مي چشانيم.
ترجمه دکتر فولادوند
و اگر از جانب خود رحمتى -پس از زيانى که به او رسيده است- بچشانيم، قطعاً خواهد گفت: «من سزاوار آنم و گمان ندارم که رستاخيز برپا شود، و اگر هم به سوى پروردگارم بازگردانيده شوم، قطعاً نزد او برايم خوبى خواهد بود. « پس بدون شکّ، کسانى را که کفران کردهاند، به آنچه انجام دادهاند آگاه خواهيم کرد، و مسلماً از عذابى سخت به آنان خواهيم چشانيد.
تفسیر نمونه
#49