وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ(14)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آنان پراکنده نشدند مگر بعد از آنکه علم و آگاهي به سراغشان آمد، و اين تفرقه جويي بخاطر انحراف
از حق( و عداوت و حسد) بود، و اگر فرماني از سوي پروردگارت صادر نشده بود که تا سرآمد معيني (زنده
و آزاد) باشند، در ميان آنها داوري ميشد، و کساني که بعد از آنها وارثان کتاب شدند نسبت به آن
در شک و ترديدند، شکي همراه با بدبيني!
ترجمه آیت الله انصاری
و [جامعه هاي ديني در طول تاريخ] فرقه فرقه و گروه گروه نشدند، مگر پس از آنکه [نسبت به حقّانيّت دين به وسيله کتاب هاي آسماني] دانش و آگاهي به سويشان آمد، [اين پراکندگي و تفرقه به سبب] حسد و دشمني ميان خودشان بود، و اگر از سوي پروردگارت فرماني [بر مهلت يافتنشان] تا زمان معين پيشي نگرفته بود، بي ترديد ميانشان [به نابودي و هلاکت] حکم شده بود. و يقيناً کساني که پس از آنان کتاب آسماني [قرآن] را به ميراث يافتند، نسبت به آن در ترديدي سخت هستند.
ترجمه دکتر فولادوند
و فقط پس از آنکه علم برايشان آمد، راه تفرقه پيمودند [آن هم] به صرف حسد [و برترى جويى] ميان همديگر. و اگر سخنى [داير بر تأخير عذاب] از جانب پروردگارت تا زمانى معيّن، پيشى نگرفته بود، قطعاً ميانشان داورى شده بود. و کسانى که بعد از آنان کتاب [تورات] را ميراث يافتند واقعاً در باره او در ترديدى سخت [دچار]اند.
تفسیر نمونه
#13