أُولَٰئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّئَاتِهِمْ فِي أَصْحَابِ الْجَنَّةِ ۖ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ(16)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و کسي که به پدر و مادرش ميگويد: (اف بر شما! آيا به من وعده ميدهيد که من روز قيامت مبعوث
ميشوم؟! در حالي که پيش از من اقوام زيادي بودند (و هرگز مبعوث نشدند)! و آن دو پيوسته فرياد
ميکشند و خدا را به ياري ميطلبند که: واي بر تو، ايمان بياور که وعده خدا حق است اما او پيوسته
ميگويد:) اينها چيزي جز افسانههاي پيشينيان نيست!
ترجمه آیت الله انصاری
اينانند کساني که ما از آنان بهترين اعمالي که انجام داده اند مي پذيريم، و از گناهانشان در زمره اهل بهشت در مي گذريم؛ [خدا وعده داد] وعده درست و راست که همواره به آن وعده داده مي شدند؛
ترجمه دکتر فولادوند
اينانند کسانى که بهترين آنچه را انجام دادهاند از ايشان خواهيم پذيرفت و از بديهايشان درخواهيم گذشت؛ در [زمره] بهشتيانند؛ [همان] وعده راستى که بدانان وعده داده مىشده است.
تفسیر نمونه
#15