ذَٰلِكَ بِأَنَّهُ كَانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالُوا أَبَشَرٌ يَهْدُونَنَا فَكَفَرُوا وَتَوَلَّوْا ۚ وَاسْتَغْنَى اللَّهُ ۚ وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ(6)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
اين بخاطر آن است که رسولان آنها (پيوسته) با دلايل روشن به سراغشان ميآمدند، ولي آنها (از
روي کبر و غرور) گفتند: (آيا بشرهايي (مثل ما) ميخواهند ما را هدايت کنند؟!) از اين رو کافر شدند
و روي برگرداندند، و خداوند (از ايمان و طاعتشان) بي نياز بود، و خدا غني و شايسته ستايش است!
ترجمه آیت الله انصاری
آن [عقوبت و عذاب دردناک] به سبب آن است که پيامبرانشان همواره دلايل روشن براي آنان آوردند، ولي گفتند: آيا بشر [ي مانند خودمان] ما را راهنمايي مي کنند؟! پس کافر شدند و [از حق] روي گرداندند و خدا [از ايمان و طاعتشان] اظهار بي نيازي کرد، و خدا بي نياز و ستوده است.
ترجمه دکتر فولادوند
اين [بدفرجامى] از آن روى بود که پيامبرانشان دلايل آشکار برايشان مىآوردند و[لى] آنان [مى]گفتند: «آيا بشرى ما را هدايت مىکند؟» پس کافر شدند و روى گردانيدند و خدا بىنيازى نمود، و خدا بىنياز ستودهاست.
تفسیر نمونه
#1