فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ(52)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(ولي) کساني را که در دلهايشان بيماري است ميبيني که در (دوستي با آنان)، بر يکديگر پيشي ميگيرند،
و ميگويند: (ميترسيم حادثهاي براي ما اتفاق بيفتد (و نياز به کمک آنها داشته باشيم!)) شايد خداوند
پيروزي يا حادثه ديگري از سوي خود (به نفع مسلمانان) پيش بياورد، و اين دسته، از آنچه در دل پنهان
داشتند، پشيمان گردند!
ترجمه آیت الله انصاری
کساني که در دل هايشان بيماري [دورويي] است، مي بيني که در دوستي با يهود و نصاري شتاب مي ورزند و [بر پايه خيال باطلشان که مبادا اسلام و مسلمانان تکيه گاه استواري نباشند] مي گويند: مي ترسيم آسيب و گزند ناگواري به ما برسد [به اين سبب بايد براي دوستي به سوي يهود و نصاري بشتابيم]. اميد است خدا از سوي خود پيروزي يا واقعيت ديگري [به نفع مسلمانان] پيش آرد تا اين بيماردلان بر آنچه در دل هايشان پنهان مي داشتند، پشيمان شوند.
ترجمه دکتر فولادوند
مىبينى کسانى که در دلهايشان بيمارى است، در [دوستى] با آنان شتاب مىورزند. مىگويند: «مىترسيم به ما حادثه ناگوارى برسد.» اميد است خدا از جانب خود فتح [منظور] يا امر ديگرى را پيش آورد، تا [در نتيجه آنان] از آنچه در دل خود نهفته داشتهاند پشيمان گردند.
تفسیر نمونه
#51