لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَٰكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ ۖ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ ۖ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ۚ ذَٰلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ ۚ وَاحْفَظُوا أَيْمَانَكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ(89)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
خداوند شما را بخاطر سوگندهاي بيهوده (و خالي از اراده،) مواخذه نميکند، ولي در برابر سوگندهايي
که (از روي اراده) محکم کردهايد، مواخذه مينمايد. کفاره اينگونه قسمها، اطعام ده نفر مستمند،
از غذاهاي معمولي است که به خانواده خود ميدهيد، يا لباس پوشاندن بر آن ده نفر، و يا آزاد کردن
يک برده، و کسي که هيچ کدام از اينها را نيابد، سه روز روزه ميگيرد، اين، کفاره سوگندهاي شماست
به هنگامي که سوگند ياد ميکنيد (و مخالفت مينماييد). و سوگندهاي خود را حفظ کنيد (و نشکنيد!)
خداوند آيات خود را اين چنين براي شما بيان ميکند، شايد شکر او را بجا آوريد!
ترجمه آیت الله انصاری
خدا شما را به خاطر سوگندهاي لغو و بي هدفتان مجازات نمي کند، ولي به سبب [شکستنِ] سوگندهايي که به طور جدّي و با قصد و اراده خورده ايد، مؤاخذه مي کند؛ پس کفّاره [شکستن] اين گونه سوگندها، طعام دادن به ده نفر مسکين از غذاهاي متوسطي است که به خانواده خود مي خورانيد، يا لباس پوشاندن بر آن ده نفر، يا آزاد کردن يک برده. و کسي که هيچ يک [از اين کفّاراتِ سه گانه] را نيابد کفّاره اش سه روزْ روزه است. اين است کفّاره سوگندهايتان زماني که سوگند خورديد [و آن را شکستيد]. لازم است سوگندهاي خود را حفظ کنيد. اين گونه خدا آياتش را براي شما بيان مي کند تا سپاس گزاريد.
ترجمه دکتر فولادوند
خدا شما را به سوگندهاى بيهودهتان مؤاخذه نمىکند، ولى به سوگندهايى که [از روى اراده] مىخوريد [و مىشکنيد] شما را مؤاخذه مىکند. و کفارهاش خوراک دادن به ده بينواست -از غذاهاى متوسطى که به کسان خود مىخورانيد- يا پوشانيدن آنان يا آزاد کردن بندهاى. و کسى که [هيچ يک از اينها را] نيابد [بايد] سه روز روزه بدارد. اين است کفاره سوگندهاى شما وقتى که سوگند خورديد. و سوگندهاى خود را پاس داريد. اين گونه خداوند آيات خود را براى شما بيان مىکند، باشد که سپاسگزارى کنيد.
تفسیر نمونه
#87