وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا أَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلَىٰ شَيْءٍ وَهُوَ كَلٌّ عَلَىٰ مَوْلَاهُ أَيْنَمَا يُوَجِّهْهُ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖ هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَمَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ ۙ وَهُوَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ(76)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
خداوند مثالي (ديگر) زده است: دو نفر را، که يکي از آن دو، گنگ مادرزاد است، و قادر بر هيچ
کاري نيست، و سربار صاحبش ميباشد، او را در پي هر کاري بفرستد، خوب انجام نميدهد، آيا چنين انساني،
با کسي که امر به عدل و داد ميکند، و بر راهي راست قرار دارد، برابر است؟!
ترجمه آیت الله انصاری
و خدا مَثَلي [ديگر] زده است: دو مرد را که يکي از آنان لال مادرزاد است [و] بر هيچ کاري قدرت ندارد و سربار سرپرست خويش است؛ او را هر کجا روانه مي کند، منفعت و سودي نمي آورد، آيا چنين لال بي قدرت و بي سودي با کسي که [گويا و شنوا است و] به عدالت و انصاف فرمان مي دهد و بر راهي راست قرار دارد، يکسان و مساوي است؟ [پس چرا معبودهاي لال بي قدرت و بي سود را با خداي توانا و شنوا که ذاتش خير بي نهايت است، برابر مي دانيد؟!]
ترجمه دکتر فولادوند
و خدا مَثَلى [ديگر] مىزند: دو مردند که يکى از آنها لال است و هيچ کارى از او برنمىآيد و او سربار خداوندگارش مىباشد. هر جا که او را مىفرستد خيرى به همراه نمىآورد. آيا او با کسى که به عدالت فرمان مىدهد و خود بر راه راست است يکسان است؟
تفسیر نمونه
#75