بَلْ مَتَّعْنَا هَٰؤُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ ۗ أَفَلَا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا ۚ أَفَهُمُ الْغَالِبُونَ(44)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
ما آنها و پدرانشان را (از نعمتها) بهرهمند ساختيم، تا آنجا که عمر طولاني پيدا کردند (و مايه
غرور و طغيانشان شد)، آيا نميبينند که ما پيوسته به سراغ زمين آمده، و از آن (و اهلش) ميکاهيم؟!
آيا آنها غالبند (يا ما)؟!
ترجمه آیت الله انصاری
بلکه اينان و پدرانشان را [از انواع نعمت ها] بهره مند ساختيم تا جايي که عمرشان طولاني شد [و گمان کردند که نعمت ها و عمرشان پايان نمي پذيرد]. آيا ندانسته اند که ما همواره به زمين مي پردازيم و از اطراف [و جوانب] آن [که ملت ها، اقوام، تمدن ها و دانشمندانش هستند] مي کاهيم؟ پس آيا باز هم آنان پيروزند؟
ترجمه دکتر فولادوند
[نه] بلکه اينها و پدرانشان را برخوردار کرديم تا عمرشان به درازا کشيد. آيا نمىبينند که ما مىآييم و زمين را از جوانب آن فرو مىکاهيم؟ آيا باز هم آنان پيروزند؟
تفسیر نمونه
#41