إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ(15)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
به خاطر بياوريد زماني را که اين شايعه را از زبان يکديگر ميگرفتيد، و با دهان خود سخني ميگفتيد
که به آن يقين نداشتيد، و آن را کوچک ميپنداشتيد در حالي که نزد خدا بزرگ است!
ترجمه آیت الله انصاری
چون [که آن تهمت بزرگ را] زبان به زبان از يکديگر مي گرفتيد و با دهان هايتان چيزي مي گفتيد که هيچ معرفت و شناختي به آن نداشتيد و آن را [عملي] ناچيز و سبک مي پنداشتيد و در حالي که نزد خدا بزرگ بود.
ترجمه دکتر فولادوند
آنگاه که آن [بهتان] را از زبان يکديگر مىگرفتيد و با زبانهاى خود چيزى را که بدان علم نداشتيد، مىگفتيد و مىپنداشتيد که کارى سهل و ساده است با اينکه آن [امر] نزد خدا بس بزرگ بود.
تفسیر نمونه
#11