وَقِيلَ ادْعُوا شُرَكَاءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَرَأَوُا الْعَذَابَ ۚ لَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا يَهْتَدُونَ(64)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و به آنها [= عابدان] گفته ميشود: (معبودهايتان را که همتاي خدا ميپنداشتيد بخوانيد (تا شما
را ياري کنند)!) معبودهايشان را ميخوانند، ولي جوابي به آنان نميدهند! و (در اين هنگام) عذاب
الهي را (با چشم خود) ميبينند، و آرزو ميکنند اي کاش هدايت يافته بودند!
ترجمه آیت الله انصاری
و [به مطيعان] گفته شود: شريکان خود را [که مي پرستيديد] بخوانيد. پس آنها را مي خوانند ولي آنها پاسخشان را نمي دهند، و عذاب را مي بينند و آرزو مي کنند که اي کاش هدايت مي يافتند،
ترجمه دکتر فولادوند
و [به آنان] گفته مىشود: «شريکان خود را فرا خوانيد.» [پس آنها را مىخوانند] ولى پاسخشان نمىدهند و عذاب را مىبينند [و آرزو مىکنند که] اى کاش هدايتيافته بودند.
تفسیر نمونه
#61