إِذْ جَاءُوكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا(10)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(به خاطر بياوريد) زماني را که آنها از طرف بالا و پايين (شهر) بر شما وارد شدند (و مدينه را
محاصره کردند) و زماني را که چشمها از شدت وحشت خيره شده و جانها به لب رسيده بود، و گمانهاي
گوناگون بدي به خدا ميبرديد.
ترجمه آیت الله انصاری
زماني که از بالا و از پايين [لشکرگاه] تان به سويتان آمدند، و آن گاه که ديده ها [از شدت ترس] خيره شد و جان ها به گلو رسيد، و به خدا آن گمان ها [ي ناروا] را [که خود مي دانيد] مي برديد.
ترجمه دکتر فولادوند
هنگامى که از بالاى [سر] شما و از زير [پاى] شما آمدند، و آنگاه که چشمها خيره شد و جانها به گلوگاهها رسيد و به خدا گمانهايى [نابجا] مىبرديد.
تفسیر نمونه
#9