يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا ۖ وَإِنْ يَأْتِ الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنْبَائِكُمْ ۖ وَلَوْ كَانُوا فِيكُمْ مَا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا(20)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آنها گمان ميکنند هنوز لشکر احزاب نرفتهاند، و اگر برگردند (از ترس آنان) دوست ميدارند در ميان
اعراب باديهنشين پراکنده (و پنهان) شوند و از اخبار شما جويا گردند، و اگر در ميان شما باشند
جز اندکي پيکار نميکنند!
ترجمه آیت الله انصاری
[اين بزدلان منافق] مي پندارند که گروه هاي دشمن نرفته اند و اگر بار ديگر گروه هاي دشمن بيايند، آنان دوست دارند که کاش در ميان اعراب باديه نشين بودند، و [همانجا] از خبرهاي شما مي پرسيدند، و اگر در ميان شما بودند جز اندکي جنگ نمي کردند.
ترجمه دکتر فولادوند
اينان [چنين] مىپندارند که دستههاى دشمن نرفتهاند، و اگر دستههاى دشمن بازآيند آرزو مىکنند: کاش ميان اعراب باديهنشين بودند و از اخبار [مربوط به] شما جويا مىشدند، و اگر در ميان شما بودند، جز اندکى جنگ نمىکردند.
تفسیر نمونه
#18