وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ(7)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و اين گونه قرآني عربي [= فصيح و گويا] را بر تو وحي کرديم تا (امالقري) [= مکه] و مردم پيرامون
آن را انذار کني و آنها را از روزي که همه خلايق در آن روز جمع ميشوند و شک و ترديد در آن نيست
بترساني، گروهي در بهشتند و گروهي در آتش سوزان!
ترجمه آیت الله انصاری
و اين گونه قرآني [به زبان] عربي [فصيح و گويا] به تو وحي کرديم تا [مردمِ] ام القري [شهر مکه] و کساني را که پيرامون آن هستند، بيم دهي، و آنان را از روز جمع شدن [يعني روز قيامت] که ترديدي در آن نيست بترساني، [روزي که] گروهي در بهشت اند و گروهي در آتش سوزان.
ترجمه دکتر فولادوند
و بدين گونه قرآن عربى به سوى تو وحى کرديم تا [مردم] مکّه و کسانى را که پيرامون آنند هشدار دهى، و از روز گردآمدن [خلق] -که ترديدى در آن نيست- بيم دهى؛ گروهى در بهشتند و گروهى در آتش.
تفسیر نمونه
#6