أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَٰهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَىٰ عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ(23)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آنها گفتند: (چيزي جز همين زندگي دنياي ما در کار نيست، گروهي از ما ميميرند و گروهي جاي آنها
را ميگيرند، و جز طبيعت و روزگار ما را هلاک نميکند!) آنان به اين سخن که ميگويند علمي ندارند،
بلکه تنها حدس ميزنند (و گماني بيپايه دارند)!
ترجمه آیت الله انصاری
پس آيا کسي که معبودش را هواي نفسش قرار داده ديدي؟ و خدا او را از روي علم و آگاهي خود [بر اينکه شايسته هدايت نيست] گمراه کرد، و بر گوش و دلش مُهرِ [تيره بختي] نهاد، و بر چشم [دلش] پرده اي قرار داده است، پس چه کسي است که بعد از خدا او را هدايت کند؟ آيا متذکّر [حقايق] نمي شويد؟
ترجمه دکتر فولادوند
پس آيا ديدى کسى را که هوس خويش را معبود خود قرار داده و خدا او را دانسته گمراه گردانيده و بر گوش او و دلش مُهر زده و بر ديدهاش پرده نهاده است؟ آيا پس از خدا چه کسى او را هدايت خواهد کرد؟ آيا پند نمىگيريد؟
تفسیر نمونه
#21