سوره توبه آیه 26

ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنْزَلَ جُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ(26)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
سپس خداوند (سکينه) خود را بر پيامبرش و بر مومنان نازل کرد، و لشکرهايي فرستاد که شما نميديديد، و کافران را مجازات کرد، و اين است جزاي کافران!
ترجمه آیت الله انصاری
آن گاه خدا آرامش خود را [که حالت طمأنينه قلبي است] بر پيامبرش و مؤمنان نازل کرد، و لشکرياني که آنان را نمي ديديد [براي ياري مؤمنان] فرود آورد، و کساني را که کفر مي ورزيدند، به عذاب سختي مجازات کرد؛ و اين است کيفر کفرپيشگان.
ترجمه دکتر فولادوند
آنگاه خدا آرامش خود را بر فرستاده خود و بر مؤمنان فرود آورد، و سپاهيانى فرو فرستاد که آنها را نمى‌ديديد، و کسانى را که کفر ورزيدند عذاب کرد، و سزاى کافران همين بود.
تفسیر نمونه
#25