وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي ۚ إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ(10)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و اگر بعد از شدت و رنجي که به او رسيده، نعمتهايي به او بچشانيم، ميگويد: (مشکلات از من برطرف
شد، و ديگر باز نخواهد گشت!) و غرق شادي و غفلت و فخرفروشي ميشود.
ترجمه آیت الله انصاری
و اگر پس از گزند و آسيبي که به او رسيده خوشي و رفاهي به او بچشانيم، قطعاً خواهد گفت: همه [گزندها و] آسيب ها از فضاي زندگي ام رفت [و ديگر آسيبي نمي بينم و] مسلماً در آن حال [که غافل از حوادث آينده است] بسيار شادمان و خودستا خواهد بود.
ترجمه دکتر فولادوند
و اگر -پس از محنتى که به او رسيده- نعمتى به او بچشانيم حتماً خواهد گفت: «گرفتاريها از من دور شد!» بىگمان، او شادمان و فخرفروش است.
تفسیر نمونه
#8