أُولَٰئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ۘ يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۚ مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوا يُبْصِرُونَ(20)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آنها هيچ گاه توانايي فرار در زمين را ندارند، و جز خدا، پشتيبانهايي نمييابند! عذاب خدا براي
آنها مضاعف خواهد بود، (چرا که هم خودشان گمراه بودند، و هم ديگران را گمراه ساختند،) آنها هرگز
توانايي شنيدن (حق را) نداشتند، و (حقيقت را) نميديدند!
ترجمه آیت الله انصاری
اينان در زمين، عاجزکننده [خدا] نيستند تا [بتوانند از دسترس قدرت او بيرون روند]، و براي آنان سرپرستان و ياوراني جز خدا نيست، عذابشان [در روز قيامت] دو چندان خواهد شد؛ آنان [به سبب بسياريِ گناه] تاب وتوانِ شنيدنِ [حق را] نداشتند و [با چشم بصيرت، حقيقت را] نمي ديدند.
ترجمه دکتر فولادوند
آنان در زمين درماندهکنندگان [خدا] نيستند، و جز خدا دوستانى براى آنان نيست. عذاب براى آنان دو چندان مىشود. آنان توان شنيدن [حق را] نداشتند و [حق را] نمىديدند.
تفسیر نمونه
#18