قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزَائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذًا لَأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْإِنْفَاقِ ۚ وَكَانَ الْإِنْسَانُ قَتُورًا(100)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
بگو: (اگر شما مالک خزائن رحمت پروردگار من بوديد. در آن صورت، (بخاطر تنگ نظري) امساک ميکرديد،
مبادا انفاق، مايه تنگدستي شما شود) و انسان تنگ نظر است!
ترجمه آیت الله انصاری
[به اين کافران و مغروران به امور مادي دلفريب] بگو: اگر شما مالک خزينه هاي رحمت پروردگارم [مانند باران، اموال، ارزاق و…] بوديد، در آن صورت از ترس [تهي دستي و کم شدنش] از انفاق کردن آن بخل مي ورزيديد؛ و انسان همواره بسيار بخيل و تنگ نظر است.
ترجمه دکتر فولادوند
بگو: «اگر شما مالک گنجينههاى رحمت پروردگارم بوديد، باز هم از بيم خرج کردن قطعاً امساک مىورزيديد، و انسان همواره بخيل است.»
تفسیر نمونه
#98