فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ(251)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
سپس به فرمان خدا، آنها سپاه دشمن را به هزيمت واداشتند. و (داوود) (نوجوان نيرومند و شجاعي
که در لشکر (طالوت) بود)، (جالوت) را کشت، و خداوند، حکومت و دانش را به او بخشيد، و از آنچه
ميخواست به او تعليم داد. و اگر خداوند، بعضي از مردم را به وسيله بعضي ديگر دفع نميکرد، زمين
را فساد فراميگرفت، ولي خداوند نسبت به جهانيان، لطف و احسان دارد.
ترجمه آیت الله انصاری
پس آنان را به توفيق خدا شکست دادند. و داود [جوان مؤمن نيرومندي که در سپاه طالوت بود] جالوت را کشت، و خدا او را فرمانروايي و حکمت داد، و از آنچه مي خواست به او آموخت. و اگر خدا [تجاوز و ستم] برخي از مردم را به وسيله برخي ديگر دفع نمي کرد، قطعاً زمين را فساد فرا مي گرفت؛ ولي خدا نسبت به جهانيان داراي فضل و احسان است.
ترجمه دکتر فولادوند
پس آنان را به اذن خدا شکست دادند، و داوود، جالوت را کشت، و خداوند به او پادشاهى و حکمت ارزانى داشت، و از آنچه مىخواست به او آموخت. و اگر خداوند برخى از مردم را به وسيله برخى ديگر دفع نمىکرد، قطعاً زمين تباه مىگرديد. ولى خداوند نسبت به جهانيان تفضّل دارد.
تفسیر نمونه
#246