قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ(16)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(سپس) عرض کرد: (پروردگارا! من به خويشتن ستم کردم، مرا ببخش!) خداوند او را بخشيد، که او غفور
و رحيم است!
ترجمه آیت الله انصاری
گفت: پروردگارا! [از اينکه از جايگاهم درآمدم و وارد شهر شدم] به خود ستم کردم [مرا از شرّ دشمنانم حفظ کن] و آمرزشت را نصيب من فرما. پس خدا او را آمرزيد؛ زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.
ترجمه دکتر فولادوند
گفت: «پروردگارا، من بر خويشتن ستم کردم، مرا ببخش.» پس خدا از او درگذشت که وى آمرزنده مهربان است.
تفسیر نمونه
#14