وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِهَا ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ(36)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که رحمتي به مردم بچشانيم، از آن خوشحال ميشوند، و هرگاه رنج و مصيبتي بخاطر اعمالي
که انجام دادهاند به آنان رسد، ناگهان مايوس ميشوند!
ترجمه آیت الله انصاری
و هرگاه به مردم رحمتي [چون نعمت، ثروت، اولاد و امنيت] بچشانيم به آن شادمان مي شوند، و چون به سبب گناهاني که مرتکب شده اند آسيب و گزندي به آنان رسد، ناگهان نااميد مي شوند.
ترجمه دکتر فولادوند
و چون مردم را رحمتى بچشانيم، بدان شاد مىگردند؛ و چون به [سزاى] آنچه دستاورد گذشته آنان است، صدمهاى به ايشان برسد، بناگاه نوميد مىشوند.
تفسیر نمونه
#33