بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنْتُمْ قَوْمًا بُورًا(12)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
ولي شما گمان کرديد پيامبر و مومنان هرگز به خانوادههاي خود بازنخواهند گشت، و اين (پندار غلط)
در دلهاي شما زينت يافته بود و گمان بد کرديد، و سرانجام (در دام شيطان افتاديد و) هلاک شديد!
ترجمه آیت الله انصاری
[تخلف شما از جنگ، ربطي به اموال و خانواده تان نداشت] بلکه پنداشتيد پيامبر و مؤمنان هرگز به کسان خود باز نمي گردند، و اين پندار باطل در دل هايتان آراسته شد، و گمان بد برديد [که خدا پيامبر و مؤمنان را ياري نخواهد کرد] و شما [به سبب اين پندار باطل و گمان بد] قومي نابودشدني هستيد.
ترجمه دکتر فولادوند
[نه چنان بود،] بلکه پنداشتيد که پيامبر و مؤمنان هرگز به خانمان خود بر نخواهند گشت، و اين [پندار] در دلهايتان نمودى خوش يافت، و گمان بد کرديد، و شما مردمى در خور هلاکت بوديد.»
تفسیر نمونه
#11