سوره انسان آیه 7

يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا(7)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آنها به نذر خود وفا ميکنند، و از روزي که شر و عذابش گسترده است ميترسند،
ترجمه آیت الله انصاری
[همانان که] همواره نذرشان را وفا مي کنند، و از روزي که آسيب و گزندش گسترده است، مي ترسند،
ترجمه دکتر فولادوند
[همان بندگانى که‌] به نذر خود وفا مى‌کردند، و از روزى که گزند آن فراگيرنده است مى‌ترسيدند.
تفسیر نمونه
#5