فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا ۚ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ(45)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و (به اين ترتيب،) دنباله (زندگي) جمعيتي که ستم کرده بودند، قطع شد. و ستايش مخصوص خداوند،
پروردگار جهانيان است.
ترجمه آیت الله انصاری
در نتيجه ريشه کساني که [به آيات ما و به مردم] ستم ورزيدند، بريده شد؛ و همه ستايش ها ويژه خدا مالک و مربي جهانيان است.
ترجمه دکتر فولادوند
پس ريشه آن گروهى که ستم کردند برکنده شد، و ستايش براى خداوند، پروردگار جهانيان است.
تفسیر نمونه
#42