فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ(77)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که ماه را ديد که (سينه افق را) ميشکافد، گفت: (اين خداي من است؟) اما هنگامي که (آن
هم) غروب کرد، گفت: (اگر پروردگارم مرا راهنمايي نکند، مسلما از گروه گمراهان خواهم بود. )
ترجمه آیت الله انصاری
هنگامي که ماه را در حال طلوع ديد [براي محکوم کردن ماه پرستان با تظاهر به ماه پرستي]، گفت: اين پروردگار من است؛ چون ماه غروب کرد، گفت: يقيناً اگر پروردگارم مرا هدايت نکند بدون شک از گروه گمراهان خواهم بود.
ترجمه دکتر فولادوند
و چون ماه را در حال طلوع ديد، گفت: «اين پروردگار من است.» آنگاه چون ناپديد شد، گفت: «اگر پروردگارم مرا هدايت نکرده بود قطعاً از گروه گمراهان بودم.»
تفسیر نمونه
#75