وَإِذَا رَأَى الَّذِينَ أَشْرَكُوا شُرَكَاءَهُمْ قَالُوا رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ شُرَكَاؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُو مِنْ دُونِكَ ۖ فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكَاذِبُونَ(86)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که مشرکان معبودهايي را که همتاي خدا قرار دادند ميبينند، ميگويند: (پروردگارا! اينها
همتاياني هستند که ما به جاي تو، آنها را ميخوانديم! (در اين هنگام، معبودان به آنها ميگويند:
(شما دروغگو هستيد! (شما هواي نفس خود را پرستش ميکرديد!))
ترجمه آیت الله انصاری
و زماني که مشرکان [در عرصه قيامت] بت هايشان را که شريکان خدا قرار داده بودند ببينند، مي گويند: پروردگارا! اينان شريکاني هستند که ما آنها را به جاي تو مي پرستيديم [و اينان سبب گمراهي ما شدند.] ولي شريکان به آنان پاسخ مي دهند: يقيناً شما دروغگوييد [؛ زيرا سبب گمراهي شما هواي نفس، کبر و لجاجت شما بود.]
ترجمه دکتر فولادوند
و چون کسانى که شرک ورزيدند، شريکان خود را ببينند مىگويند: «پروردگارا، اينها بودند آن شريکانى که ما به جاى تو مىخوانديم». و[لى شريکان] قول آنان را رد مىکنند که: «شما جدا دروغگويانيد.»
تفسیر نمونه
#84