يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا(109)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
در آن روز، شفاعت هيچ کس سودي نميبخشد، جز کسي که خداوند رحمان به او اجازه داده، و به گفتار
او راضي است.
ترجمه آیت الله انصاری
در آن روز شفاعت کسي سودي ندهد مگر آنکه [خداي] رحمان به او اذن دهد و گفتارش را [در مورد شفاعت از ديگران] بپسندد.
ترجمه دکتر فولادوند
در آن روز، شفاعت [به کسى] سود نبخشد، مگر کسى را که [خداى] رحمان اجازه دهد و سخنش او را پسند آيد.
تفسیر نمونه
#105