يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ۖ ذَٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ ۗ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ(9)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
اين در زماني خواهد بود که همه شما را در روز اجتماع [= روز رستاخيز] گردآوري ميکند، آن روز
روز تغابن است (روز احساس خسارت و پشيماني)! و هر کس به خدا ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد،
گناهان او را ميبخشد و او را در باغهايي از بهشت که نهرها از زير درختانش جاري است وارد ميکند،
جاودانه در آن مي مانند، و اين پيروزي بزرگ است!
ترجمه آیت الله انصاری
[بي ترديد برانگيخته مي شويد در] روزي که شما را در روز اجتماع [که روز قيامت است] جمع مي کند، آن روز، روز غبن و خسارت است؛ و هرکس به خدا ايمان بياورد و کار شايسته انجام دهد، خدا گناهانش را از او محو مي کند، و او را به بهشت هايي که از زيرِ [درختانِ] آن نهرها جاري است، درمي آورد، در آنها جاودانه و هميشگي اند. اين است کاميابي بزرگ.
ترجمه دکتر فولادوند
روزى که شما را براى روز گردآورى، گرد مىآورد، آن [روز]، روز حسرت [خوردن] است، و هر کس به خدا ايمان آورده، و کار شايستهاى کرده باشد، بديهايش را از او بسترد، و او را در بهشتهايى که از زير [درختان] آن جويبارها روان است درآورد. در آنجا بمانند. اين است همان کاميابى بزرگ.
تفسیر نمونه
#7